تحصيلات تکميلي

تاريخ دفاع : 6/4/84

رشته و گرايش : زمين شناسي-چينه شناسي و فسيل شناسي

استاد مشاور : دکتر رابرت اونز-دکتر لئونيد پوپوف

نام و نام خانوادگي : منصوره قبادي پور

دانشكده : علوم

استاد راهنما : دکتر محمدعلي جعفريان

تاكسونومي و بيواستراتيگرافي تريلوبيت هاي اردويسين در البرز شرقي و شرق ايران مركزي (نواحي دامغان و طبس)

چكيده

مجموعه فسيلي جديد بدست آمده از سازند لشکرک در برش سيمه کوه، واقع در شمال غرب دامغان و سازند شيرگشت در کوه هاي درنجال واقع در شمال طبس، پايه و اساسي براي مطالعه روابط تاکسونومي، انتشار چينه شناسي و شاخص هاي جايگزيني موجودات در طول توالي هاي مربوط به اردويسين در نقاط مختلف ايران، تشخيص بيوفاسيس ها و تجزيه و تحليل هاي بيواستراتيگرافي و تطابق توالي هاي اردويسين زيرين و مياني ايران ايجاد نمود و در نهايت شناسايي قرابت پالئوبيوژئوگرافي تريلوبيت هاي اردويسين زيرين و مياني ايران را با نقاط ديگر دنيا ممکن ساخت. در اين رساله 33 گونه، مربوط به 24 جنس از تريلوبيت هاي اردويسين در برش هاي مورد مطالعه شناسايي و معرفي شده اند که از ميان آن ها 2 جنس جديد Damghanampyx و Vachikaspis و همچنين 9 گونه و 1 زير گونه جديد شامل Asaphopsis elhamae، Asaphellus fecundus، Damghanampyx ginteri، Dactylocephalus mehriae ، Kayseraspis ghavideli، Nileus jafari، Presbynileus? biroonii، Vachikaspis insueta، Shumardia (Conophrys) simehensis و Geragnostus sidenbladhi jafari تشريح شده اند. تغييرات چينه شناسي و زمين شناسي در ترکيب تاکسونومي مجموعه مورد مطالعه، براي بازسازي بيوفاسيس هاي وابسته به عمق در فلات قاره سرزمين هاي ايران مرکزي و البرز استفاده گرديد. کنودونت هاي بدست آمده از بخش ترمادوسين بالايي تا داريويلين زيرين سازند لشکرک، چارچوب بيواستراتيگرافي مناسبي براي تشخيص زمان دقيق فوناي مورد مطالعه و تغييرات محيطي فراهم آورد. مطالعات انجام شده نشان داد که شروع اردويسين در کوه هاي البرز شرقي، در قاعده سازند لشکرک و در زير اولين ظهور اجتماع Asaphellus-Dactylocephalus قرار دارد. موقعيت مرز کامبرين – اردويسين در برش شيرگشت کاملا مشخص نيست اما بايد در ميانه هاي بخش پاييني اين سازند قرار داشته باشد. علي رغم گزارش هاي متعدد که زمان تشکيل سازند شيرگشت را اردويسين زيرين معرفي نموده اند، سن اين سازند تا اردويسين مياني مي رسد و قسمت هاي بالايي آن گوياي اشکوب داريويلين است. مطالعه انتشار مجموعه هاي تريلوبيتي برش هاي مورد مطالعه، تغييرات شديد بيوفاسيس فوناي تريلوبيتي ايران را در طول اردويسين نشان مي دهد، به طوري که اين فسيل ها مي توانند در بيواستراتيگرافي مورد استفاده قرار گيرند. روي هم رفته فوناي تريلوبيتي اردويسين زيرين تا مياني ايران، بيشترين تشابه را با فوناي همزمان در جنوب چين و ترکيه دارد و با تشابه کمتر با فوناي غرب پري- گندوانا (آوالونيا، آرموريکا و عربستان سعودي) قابل مقايسه است. از نظر فوناي تريلوبيتي، هيچ تشابهي بين ايران و بالتيک وجود ندارد اما در بين مجموعه هاي کنودونتي و بازوپايان لينگوليفورم تاکسون هاي مشترکي مشاهده مي شود.