تحصيلات تکميلي

تاريخ دفاع : 20/7/84

رشته و گرايش : زمين شناسي- پترولوژي

استاد مشاور : دکتر محمد محجل

نام و نام خانوادگي : عليرضا داوديان دهکردي

دانشكده : علوم

استاد راهنما : دکتر ايرج نوربهشت-دکتر محمود خليلي

تحول تكتونومتامورفيك و ماگماتيك ناحيه بين شهركرد و داران (زون سنندج – سيرجان، ايران)

چكيده

منطقه مورد مطالعه بين دو شهر شهركرد در جنوب و داران در شمال و به عنوان يك منطقه دگرگوني و دگرشكلي بخشي از زون سنندج – سيرجان محسوب مي‌شود. مطالعات صحرايي و آزمايشگاهي نشان مي‌دهد كه اين منطقه يك زون برشي داكتيل بوده كه حوادث گوناگون ماگمايي، دگرگوني، تكتونيك و دگرشكلي را پشت سر گذاشته و در خود ثبت نموده است. در اين منطقه سنگهاي متابازيت به طرز گسترده‌اي برونزد دارند كه بر اساس داده‌هاي ژئوشيميايي عناصر اصلي، كمياب و نادر خاكي از ماهيت مورب MORB برخوردار بوده و در نتيجه در يك محيط پشته ميان اقيانوسي تشكيل گرديده‌اند.

داده‌هاي پتروگرافي، مينرال شيمي و محاسبات ژئوترموبارومتري نشان مي‌دهد كه اين سنگهاي بازيك با سرشت بازالت‌هاي پشته‌هاي ميان اقيانوسي به همراه سنگهاي هميافت خود متحمل يك حادثه مهم دگرگوني فشار بالا در ميدان رخساره اكلوژيت گرديد‌ه‌اند. تركيب كاني‌شناسي اصلي اكلوژيت‌هاي حاصله شامل كلينوپيروكسن (امفاسيت)، گارنت، آمفيبول‌هاي سديك – كلسيك، فنژيت، زوئيزيت، كوارتز، روتيل و كانه‌هاي آهن بوده كه در اين بين بلورهاي گارنت زونينگ آشكاري را از نظر شيميايي به نمايش مي‌گذارند كه بر مبناي آن يك مسير درجه حرارت – فشار – زمان (P-T-t) در جهت عقربه هاي ساعت براي اين سنگهاي دگرگوني فشار بالا از منطقه مورد مطالعه بدست مي‌آيد. بر مبناي تركيب بلورهاي گارنت، اكلوژيت‌هاي شمال شهركرد در محدودة اكلوژيت‌هاي نوع C يعني اكلوژيت‌هاي مناطق دگرگوني فشار بالا و فرورانش قرار مي‌گيرند. محاسبات گسترده ترموبارومتري با استفاده از زوج كاني‌هاي همزيست و متعادل، درجه حرارت و فشار تشكيل اكلوژيت‌ها را به ترتيب 550 تا 650 درجه سانتيگراد و 5/16 تا 5/17 كيلو بار فشار نشان مي‌دهد كه از اين نظر اكلوژيت‌هاي شمال شهركرد، مشابه با اكلوژيت‌هاي درجه حرارت متوسط (MT) دنيا هستند.

اكثريت سنگهاي دگرگوني منطقه متحمل يك فاز دگرشكلي شديد با راستاي غرب شمال غرب - شرق جنوب شرق همراه با يك زون برشي بزرگ داكتيل با همين راستا گرديده‌اند. از آنجايي‌كه راستاي اين زون برشي با تراست اصلي زاگرس نسبتاً موازي مي‌باشد، اين زون احتمالاً متاثر از حوادث مرتبط با كوهزايي زاگرس شكل گرفته است. شواهد نشان مي‌دهد كه عامل سربرآوري و بالا آمدن سنگهاي دگرگوني فشار بالا از مناطق عميق به طرف سطح زمين، احتمالاً همين زون برشي داكتيل بوده است.