تحصيلات تکميلي

نام و نام خانوادگي : حسين پيراني

دانشکده : تربيت بدني و علوم ورزشي

استاد راهنما : دکتر مهدي كارگرفرد

تاريخ دفاع : 29/4/87

رشته و گرايش : تربيت بدني و علوم ورزشي

استاد مشاور : دکتر مجيد غياث

تعيين رابطه بين آمادگي قلبي تنفسي و عوامل خطرزاي منتخب بيماري هاي قلبي عروقي اعضاي هيئت علمي دانشگاه اصفهان

چکيده

هدف: تعيين ارتباط بين آمادگي قلبي- تنفسي از طريق آزمون هاي پلة کوئين و بي‌تمريني و برخي عوامل خطر زاي قلبي عروقي در اعضاي علمي دانشگاه اصفهان بود.

روش: در يک مطالعه مقطعي، تعداد 224 نفر (178 نفر مرد و 46 نفر زن) عضو هيأت علمي دانشگاه سنين 60-25 سال بر اساس نمره‌هاي درصدي اکسيژن مصرفي بيشينة بر آورده شده از طريق آزمون بدون تمرين بر اساس سن و جنس، به سه دستة آمادگي قلبي- تنفسي پايين، متوسط و بالا طبقه‌بندي شدند. متغيرهاي مورد اندازه‌گيري شامل؛ سن، اندازه‌هاي ترکيب بدني (وزن، قد، شاخص‌ تودة بدني، چين پوستي سه سر بازو، مجموع سه نقطة چين پوستي، نسبت دور کمر به دور باسن)، نيمرخ چربي خون (کلسترول تام، تري گليسيريد، ليپوپروتئين پرچگال، ليپوپروتئين کم چگال و نسبت ليپوپروتئين پر چگال به کم چگال) و اندازه‌هاي هموديناميک (ضربان قلب استراحت، فشار خون سيستول و دياستول استراحت، و اکسيژن مصرفي بيشينه) بود. در نهايت، داده هاي حاصل با استفاده از آمار توصيفي (نظير؛ ميانگين، انحراف معيار و نقاط درصدي) و آمار استنباطي از قبيل آزمون تحليل واريانس، و ضريب همبستگي و کاربرد SPSS ويراش 13 مورد تحليل قرار گرفت.

نتايج: بطور کلي نتايج نشان داد که ميانگين اندازه‌هاي پيکرسنجي به جز مجموع سه نقطة چين پوستي، درصد چربي، و نسبت دور کمر به دور باسن براي زنان ، نيمرخ چربي در کلية متغيرها به جز براي زنان و اندازه هاي هموديناميک فقط در مورد ميانگين فشار خون دياستول استراحت براي مردان و فشار خون سيستول و دياستول استراحت براي زنان بر اساس طبقات آمادگي قلبي- تنفسي در هر دو گروه مردان و زنان متفاوت بود (05/0P). بطوري که افرادي که از آمادگي قلبي- تنفسي پايين‌تري برخوردار بودند، ميانگين نمرات عوامل خطرزاي قلبي عروقي در آنها نيز بيشتر بود. همچنين، بين اکسيژن مصرفي بيشينه و برخي نشانه هاي ترکيب بدني، نيمرخ چربي خون و آمادگي قلبي-تنفسي در هر دو گروه ارتباط معناداري مشاهده شد (05/0>P).

بحث: در حقيقت يافته‌هاي تحقيق حاضر نشان داد با توجه به در دسترس نبودن تجهيزات گران‌ قيمت آزمايشگاهي بخصوص زماني که با افراد بي‌تحرک يا فعال بطور نسبي و داراي سن بالا روبرو هستيم، آزمون‌هاي بدون تمرين مي تواند به عنوان روشي با ارزش براي طبقه‌بندي کردن افراد بر اساس سطوح آمادگي قلبي- تنفسي استفاده کرد.

واژه‌هاي کليدي: آمادگي قلبي- تنفسي، ترکيب بدني، نيمرخ چربي، آزمون بدون تمرين.