تحصيلات تکميلي

تاريخ دفاع : 27/7/79

رشته و گرايش : تربيت بدني و علوم ورزشي

استاد مشاور : دکتر وحيد ذوالاکتاف

نام و نام خانوادگي : محمدصادق داداشي

دانشکده : تربيت بدني و علوم ورزشي

استاد راهنما : دکتر محمد احساني

عوامل بازدارنده از فعاليت‏هاي ورزشي در اوقات فراغت دانشجويان دانشگاه صنعتي اصفهان

چکيده

تحقيق حاضر در پي شناخت عوامل بازدارنده از فعاليت‏هاي ورزشي دراوقات فراغت دانشجويان يك دانشگاه دور از شهر و مقايسه عوامل بازدارنده بر حسب متغيرهاي جنسيت و شركت در فعاليتهاي ورزشي مي‏باشد . حجم نمونه شامل 1002 دانشجو ( 520 پسر و 482 دختر) بود كه در زمان تحقيق واحد عمومي تربيت بدني 1 و 2 نداشته‏اند . اين نمونه بطور تصادفي خوشه‏اي از بين 6116 دانشجوي شاغل به تحصيل در ترم دوم سال تحصيلي 79-78 انتخاب گرديده‏اند. تحقيق از نوع پيمايشي بوده و ابزار اندازه‏گيري آن پرسشنامه‏اي استاندارد با ضرايب اعتبار 85/0 و 86/0 آلفاي كرونباخ به ترتيب براي دانشجويان پسر و دختر مي‏باشد . در تحقيق حاضر استنباط‏هاي آماري توسط آزمون t و آزمون فريدمن صورت گرفت.

تجزيه و تحليل يافته‏هاي پژوهش براساس آزمون t تك متغيره نشان داد كه براساس نظر كل آزمودنيها تك تك عوامل نه گانه بازدارندگي كمتر از حد متوسط مقياس بكار رفته بر آنها اثر دارد (α<0/05) آزمون فريدمن نيز نشان داد كه عوامل نه گانه بطور يكسان مانع از فعاليتهاي ورزشي دختران و پسران نمي‏باشد . براسن اساس عوامل بازدارنده به ترتيب اهميت عبارتند از : وقت علاقه ، پول ، امكانات ، ناآگاهي ، مهارت ، روابط اجتماعي ، وسيله نقليه و آمادگي جسماني (α<0/05) آزمون t دو متغيره نشان داد كه در مقايسه با دانشجويان پسر ؤ دانشجويان دختر بازدارندگي بيشتري براي عوامل وقت ، وسيله نقليه و روابط اجتماعي ناآگاهي و آمادگي جسماني ، قائل مي‏باشند . (α<0/05) همچنين در مقايسه با پسران ورزشكار ، پسرا ن غير ورزشكار قائل به بازدارندگي بيشتر براي عوامل علاقه ، روابط اجتماعي ،‌ناآگاهي ، مهارت و آمادگي جسماني بودند (α<0/05) در مقايسه با دختران ورزشكار ، دختران غير ورزشكار به بازدارندگي عوامل علاقه ، وسيله نقليه ، امكانات ، روابط اجتماعي ، ناآگاهي ، مهارت و آمادگي جسماني ، اعتقاد بيشتري داشته‏اند (α<0/05) پائين بودن بازدارندگي عوامل نه گانه از حد متوسط مقياس بكار رفته نشان مي‏دهد كه در محيط دانشگاهي مورد مطالعه هيچ يك از عوامل مورد مطالعه بطور جدي مانع از فعاليتهاي ورزشي دانشجويان نمي‏شوند . بهرحال تجزيه و تحليل دقيقتر اطلاعات نشان مي‏دهد كه در اين ميان عوامل وقت و علاقه نقش بازدارندگي بيشتري دارند . مقايسه نظرات دختران با پسران و ورزشكاران با غير ورزشكاران نيز نشان داد كه براي عوامل وقت و علاقه بايد اهميت ويژه‏اي قائل شد . به نظر مي‏رسد كه ايجاد علاقه مسئله‏اي دراز مدت است كه از سنين پائين‏تر بايد به آن اهميت داد . بهرحال براساس يافته‏هاي اين تحقيق ،‌افزايش وقت و فرصت و متعاقب آن فراهم نمودن وسايل اياب و ذهاب براي انجام ورزش مي‏تواند در دستور كار متصديان امور ورزش دانشگاهي قرار گيرد.