تحصيلات تکميلي

تاريخ دفاع : 12/12/77

رشته و گرايش : تربيت بدني و علوم ورزشي

استاد مشاور : اکبر دادفرنيا

نام و نام خانوادگي : قاسم الياسي

دانشکده : تربيت بدني و علوم ورزشي

استاد راهنما : دکتر سيد اميراحمد مظفري

تعيين و توصيف صدمات و آسيبهاي ورزشي در رشته فوتبال

چکيده

ورزش و بخصوص ورزشهاي قهرماني ، با خطر و آسيبهاي گوناگون توام است و فوتبال بعنوان رشته ورزشي گروهي و پربرخورد از اين امر مستثني نمي‏باشد شناخت انوع صدمات ورزشي در ورزشكاران از اهميت خاصي برخوردار است . داشتن اطلاعات و آمار دقيق در ارتباط با ميزان شيوع و انواع صدمات ، مي‏تواند مربيان و ورزشكاران را در انجام اقدامات لازم به منظور جلوگيري و يا كاهش وقوع آسيب ياري نمايد.

در كشور ما فقدان اطلاعات دقيق و مبتني بر واقعيات درباره آسيبها بخصوص در سطح قهرماني و حرفه‏اي به چشم مي‏خورد .‌بر همين اساس محقق در تحقيق حاضر سعي نموده تا با هدف بررسي و توصيف صدمات و آسيبهاي ورزشي در رشته فوتبال بين بازيكنان سه تيم برتر شهرستان تبريز اطلاعات آماري دقيق و واقعي ارائه نمايد . نمونه آماري شامل 90 نفر ( 30 نفر از هر تيم ) و ملاك انتخاب داشتن حداقل دو سال سابقه شركت در ليگ بوده است . در اين راستا محقق ،‌انواع آسيبهاي كلي ( آسيبهاي مفصلي ،‌عضلاني ، تاندوني ، پوستي و استخواني) و جزئي و همچنين ميزان آسيب پذيري اندامهاي مختلف را با توجه به ويژگيهاي فردي و تمريني مؤثر در آسيب پذيري افراد مورد بررسي قرار داده است . اهم نتايج بدست آمده عبارتند از:

-آسيبهاي عضلاني ـ تاندوني با 54/39 درصد شايع‏ترين و آسيبهاي استخواني با 63/4 درصد كم شيوع ترين آسيب ديدگي شناخته شده‏اند.

-اندام تحتاني با 25/64 درصد بيشترين و تنه و ستون فقرات با 52/5 درصد كمترين ميزان آسيب ديدگي را داشته‏اند.

-مج پا با 61/21 درصد بيشتري ميزان آسيب‏ديدگي را به خود اختصاص داده است و به دنبال آن زانو با 56/11 درصد و ساق پا با 04/11 درصد و انگشتان پا با 09/8 درصد در رده‏هاي بعدي قرار دارند.

-ضربديدگي و كوفتگي با 70/25 درصد شايع‏ترين و شكستگي باز با 15% درصد كم شيوع‏ترين نوع آسيب ديدگي گزارش شده است.

-پيچ خوردگي با 90/59 درصد ، ضرب ديدگي و كوفتگي با 52/66 درصد ، زخم پوستي با 29/82 درصد و ترك خوردگي و موبرداشتگي با 43/71 درصد به ترتيب شايع‏ترين نوع آسيب مفصلي ، عضلاني ـ تاندوني ، پوستي و استخواني شناخته شده‏اند.

-عدم آمادگي جسماني ،‌گرم نكردن بدن ،‌تكل و برخورد بين بازيكنان ،‌كيفيت نامناسب زمينها و امكانات ورزشي و عدم استفاده از وسايل ايمني مهمترين علل ايجاد آسيــب ديدگي قلمداد شده‏اند.

-نتايج حاصله از آزمون فرضيه‏ها نشان داد كه بين سابقه ورزشي و ميزان صدمات كل بدن بازيكنان رابطه معني‏داري وجود دارد.