تحصيلات تکميلي

تاريخ دفاع : 11/8/84

رشته و گرايش : تربيت بدني و علوم ورزشي

استاد مشاور : دکتر وحيد ذوالکتاف

نام و نام خانوادگي : سيامک تکش

دانشکده : تربيت بدني و علوم ورزشي

استاد راهنما : دکتر مهدي کارگرفرد

مقايسه ي برآورد Vo2max از طريق روش هاي آزمايشگاهي ،ميداني و بدون تمرين

چکيده

در اين تحقيق،رابطه ي روش بدون تمرين (پرسشنامه اي) جهت برآوردحداكثر اكسيژن مصرفي معرفي و سپس با دو روش آزمايشگاهي (بروس) و ميداني (شاتل ران)مقايسه مي گردد. تحقيق حاضر از نوع توصيفي همبستگي است. جامعه ي آماري اين تحقيق شامل کليه ي دانشجويان پسر رشته ي تربيت بدني مي باشد.58 دانشجوي پسر (19-28) سال به صورت تصادفي، به عنوان نمونه ي آماري انتخاب شدند.آزمون شوندگان به ترتيب در سه آزمون بدون تمرين (پرسشنامه)،شاتل ران و بروس شرکت كردند.ضريب همبستگي بين حداكثر اكسيژن مصرفي تخميني از طريق آزمون معيار بروس با آزمون ميداني شاتل ران برابر 82/0 و با تخمين پرسشنامه اي 73/0 بدست آمد . تحليل واريانس يک سويه نيز نشان داد که مقدار متوسط حداكثر اكسيژن مصرفي تخميني از طريق سه روش داراي تفاوت معنا دار نمي باشد . يافته هاي تحقيق نشان داد که آزمون بدون تمرين (پرسشنامه اي) روشي مناسب جهت برآورد حداكثر اكسيژن مصرفي گروه هاي آزمودني مي باشد ، بنابراين مي توان از اين روش براي تخمين حداكثر اكسيژن مصرفي در گروه هاي آزمودني استفاده نمود . به هر حال با توجه به ضريب تعيين پائين (حدود 52/0 ) پيشنهاد مي گردد به منظور پيشبيني حداكثر اكسيژن مصرفي افرادحداقل از يك آزمون معتبر مانند شاتل ران استفاده شود. يک تکرار بيشينه را مي توان از روي تکرارهاي بيشينة زير 10 تکرار و همچنين از روي تکرارهاي بيشينة 10 تا 20 تکرار برآورد کرد. اما هر چه تعداد تکرارهاي بيشينه به يک نزديک تر مي شود دقت برآورد، افزايش مي يابد. ولي براي برآورد دقيق تر يك تكرار بيشينه مي توان از معادله هاي مجزاي تكرارهاي بيشينه 2 تا 20 تكرار استفاده كرد.