تحصيلات تکميلي

نام و نام خانوادگي : علي باقر نظريان

دانشکده : تربيت بدني و علوم ورزشي

استاد راهنما : دکتر خليل خيامباشي- دکتر محمدرضا سلامت

تاريخ دفاع : 27/3/86

رشته و گرايش : تربيت بدني و علوم ورزشي

استاد مشاور : دکتر نادر رهنما

مقايسه تراکم مواد معدني استخوان بين فوتباليستهاي حرفه اي و افراد غير ورزشکار

چکيده

نمونه هاي تحقيق شامل 15 نفر از فوتباليستهاي حرفه اي (سن: 2/0±2/23 سال، وزن: 8/1±3/70 كيلو گرم و قد: 1±3/174 سانتيمتر) و 14 نفر از افراد سالم غير ورزشکار دانشگاه اصفهان (سن: 4/0± 22 سال، وزن: 4/2±6/61 كيلوگرم و قد: 2/1± 9/173 سانتيمتر) بودند. نمونه ها و خانواده آنها هيچ گونه سابقه شکستگي استخوان و بيماريهاي مرتبط با پوكي استخوان را نداشتند. فوتباليستها داراي حداقل سه سال سابقه ورزش حرفه اي بودند و هنگام تحقيق در تمرينات منظم شرکت مي کردند. افراد غير ورزشکار دانشجو و ساکن خوابگاه بودند و در طول زندگي سابقه شركت در فعاليتهاي ورزشي منظم را نداشتند. تراکم مواد معدني استخوان توسط دستگاه DEXA اندازه گيري شد. اندازه گيريها از گردن و تروکانتر ران پاهاي راست و چپ و همچنين مهره هاي دوم تا چهارم کمري بعمل آمد. همچنين با استفاده از آزمون t وابسته و t مستقل و ضريب همبستگي پيرسون داده ها مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت.

ميزان تراکم مواد معدني فوتباليستها به ترتيب برابر 5/1311 و 1332 ميلي گرم بر سانتيمتر مربع بود. اين مقادير براي غير ورزشکاران به ترتيب برابر 3/941 و1/1054 ميلي گرم بر سانتيمتر مربع بود و تفاوتها در هر دو مورد از نظر آماري معنادار بود (01/0P). در فوتباليستها ميزان تراکم مواد معدني استخوان پاي غير برتر(1335 ميلي گرم برسانتيمتر مربع) بيش از پاي برتر(1288 ميلي گرم برسانتيمتر مربع) بود (01/0P). در غير ورزشکاران، ميزان تراکم پاي برتر (1/941 ميلي گرم بر سانتيمتر مربع) تفاوت معناداري با پاي غير برتر (5/941 ميلي گرم بر سانتيمتر مربع) نداشت (01/0P). همچنين ميزان تراکم مواد معدني استخوان پاي برتر و غير برتر فوتبالـيستها (1288 و 1335 ميلي گرم بر سانتيمتر مربع) بطور معناداري بيـشتر از پاي برتر و غير برتر افراد غير ورزشکار (1/941 و 5/941 ميلي گرم بر سانتيمتر مربع) بود (01/0P).

مهمترين دليل بالا بودن ميزان تراکم مواد معدني استخواني در ناحيه پايين تنه، احتمالا تحمل وزن بدن مي باشد.از طرفي درگيري بيشتر پاي غير برتر در حرکاتي از قبيل پرش و فرود مي تواند از دلايل بالا بودن ميزان تراکم مواد معدني بيشتر در پاي غير برتر نسبت به پاي برتر عنوان شود. از طرف ديگر ورزشکاري در سطح حرفه اي به معناي مراقبت بيشتر در اموري مثل تغذيه، خواب، مسائل بهداشتي و نظاير آن نيز مي باشد و احتمال دخالت اين امور در تراکم بيشتر استخوان ورزشکاران نيز وجود دارد.