تحصيلات تکميلي

نام و نام خانوادگي : جعفر بانشي

دانشكده : ادبيات و علوم انساني

استاد راهنما : دکتر سعيد بيناي مطلق-دکتر فتحعلي اکبري

تاريخ دفاع : 31/3/83

رشته و گرايش : فلسفه-غرب

استاد مشاور : -

فلسفه تکنولوژي از ديدگاه هيدگر

چكيده

مارتين هيدگر اولين فيلسوفي است که در نيمه اول قرن بيستم تکنولوژي را به عنوان موضوعي فلسفي مورد پژوهش قرارداد. تکنولوژي جديد به زعم وي به عنوان اوج متا فيزيک ،نهايت نيست انگاري ونهايت تلقي شدن جهان به منزله تصوير است که با« بينونيت هستي شناختي »ازافلاطون وارسطو شروع شد ه است. هدف هيدگراز پرسش درباره تکنولوژي برقراري نسبت آزاد با آن است.براي اين منظور بايد از تعريف صحيح يا درست تکنولوژي، گذشته و به تعريف حقيقي آن بپردازيم. تعريف حقيقي تکنولوژي ماهيت آن را براي ما روشن مي کند. ماهيت تکنولوژي گشتل يا چارچوب است که در آن همه چيز به عنوان منبع ذخيره مورد تعرض قرارمي گيرد.گشتل تکنولوژي نوعي انکشاف است که حقيقت را آشکار مي سازد. گشتل از لحاظ وجودي مقدم برعلم جديد است، اما از لحاظ زماني و تقويمي امري متأخرازآن است.گشتل تکنولوژي تقدير نيزاست.تقدير تکنولوژي در درون خود خطررا به همراه دارد.اما «هر جا خطر باشد نيروي آزادي بخش نيز مي بالد».براي رهايي ازخطري تقدير تکنولوژي ،بايد از يک طرف با تفکر محافظ و مراقب نيروي آزادي بخش بود و از طرف ديگر به امري توسل جست که هم تشابهي با ماهيت تکنولوژي داشته باشد وهم از اساس و بنيان باآن متفاوت باشد.هنر،آن قلمروي است که اين هدف را برآورده مي سازد،اما نه هنر به معناي امروزي که فعاليتي فرهنگي است، بلکه، هنر به معناي تخنه که هم نوعي انکشاف است که به پوئسيس تعلق دارد و هم حقيقت را آشکار مي نمايد.