تحصيلات تکميلي

تاريخ دفاع : 25/12/78

رشته و گرايش : علوم اجتماعي- جامعه شناسي

استاد مشاور : دکتر ابراهيم انصاري

نام و نام خانوادگي : علي موسي نژاد

دانشكده : ادبيات و علوم انساني

استاد راهنما : دکتر نصراله پورافکاري-دکتر مهدي اديبي

بررسي عوامل اجتماعي مؤثر بر گرايش پسران نوجوان و جوان زندان اصفهان به مواد اعتياد آور

چكيده

زمينه اين رساله بر اساس اين سؤال فراهم شده كه چه عوامل اجتماعي بر گرايش نسل جوان به مواد اعتياد آورد اثر مي‏گذارند . بر اين اساس رساله حاضر داراي اهداف زير بوده است:

الف–هدف كلي:بررسي تاثير عوامل اجتماعي بر گرايش نوجوانان و جوانان به مواد اعتياد آورد.

- اهداف اختصاصي : سنجش اثرات - كاربرد شيوه تربيت دموكراتيك در خانواده - كاربرد شيوه تربيت استبدادي در خانواده - ميزان نابساماني خانواده - ميزان پايبندي مذهبي والدين - ميزان استفاده از اوقات فراغت - وضعيت مهاجرت و نوع معاشران بر گرايش پسران نوجوان و جوان زندان اصفهان به مواد.

پس از مطالعه مقدماتي و مطالعه تئوريهاي جامعه شناختي انحراف ، هفت فرضيه زير مطرح گرديد:

1-بين كاربرد شيوه تربيت دموكراتيك در خانواده با گرايش پاسخگويان به مواد اعتيارآور رابطه وجود دارد.

2-بين كاربرد شيوه تربيت استبدادي در خانواده با گرايش پاسخگويان به مواد اعتيار آورد رابطه وجود دارد.

3-بين ميزان نابساماني خانواده با گرايش پاسخگويان به مواد اعتياد آور رابطه وجود دارد.

4-بين ميزان پايبندي مذهبي والدين با گرايش پاسخگويان به مواد اعتياد آورد رابطه وجود دارد.

5-بين ميزان استفاده پاسخگويان از اوقات فراغت با گرايش پاسخگويان به مواد اعتياد آور رابطه وجود دارد.

6-بين وضعيت مهاجرت پاسخگويان با گرايش پاسخگويان به مواد اعتياد آور رابطه وجود دارد.

7-بين نوع معاشران پاسخگويان با گرايش پاسخگويان به مواد اعتيادآور رابطه وجود دارد.

با توجه به فرضيات مذكور طرح تحقيق تدوين گرديد . تحقيق حاضر يك تحقيق پيمايشي است كه در آن از اسناد و مدارك و كتب و مقالات و گزارشها ، پرسشنامه و مصاحبه براي جمع‏آوري اطلاعات استفاده شده است . جامعه آماري شمال 339 پسر نوجوان (14-11ساله) و جوان (24-15 ساله ) بوده كه در زمان انجام تحقيق در زندان اصفهان به سر مي‏بردند . نمونه آماري ، متشكل از 165 پسر (24-11) ساله بودند كه به شيوه سيستماتيك انتخاب شدند.

نتايج بدست آمده نشان داد كه معاشرت با افراد منحرف ، استفاده والدين از شيوه تربيت استبدادي و ميزان پايبندي مذهبي والدين در سوق دادن پاسخگويان به سوي مواد اعتياد آور مؤثر بوده‏اند . به عبارت ديگر بين سه متغير مذكور و گرايش پاسخگويان به مواد رابطه مثبت معني‏دار وجود داشته است . براساس نتايج حاصله از اين تحقيق ، بين متغيرهاي مستقل ميزان نابساماني خانواده ،‌ميزان استفاده پاسخگويان از اوقات فراغت ، كاربرد شيوه تربيت دموكراتيك در خانواده و وضعيت مهاجرت پاسخگويان با گرايش به مواد رابطه معنادار مشاهده نگرديد.