تحصيلات تکميلي

تاريخ دفاع : 5/3/83

رشته و گرايش : زبان فرانسه-ادبيات

استاد مشاور : دکتر سوسن بيضاوي

نام و نام خانوادگي : پيمان حسيني

دانشكده : زبانهاي خارجي

استاد راهنما : دکتر حبيب اله گندم زاده

مفهوم تنهائي در بيگانه اثر کامو و تهوع اثر سارتر

چكيده

انسان موجودي اچتماعي است و همواره از تنهايي دوري ميگزيند و فقط وقتي به گوشه خلوت پناه ميبرد كه تعادل طبيعي اش به خاطر پديده اي بيروني يا دروني بهم خورده باشد. در قرن بيستم ماشيني شدن زندگي وجنگهاي چهاني تعادل طبيعت بشري و ميل او به اجتماعي زيستن را تحت تاثير قرارداده و وي را به سوي تنهايي ميراند.

تنهايي انسان در قرن بيستم از خلال دو رمان « بيگانه » از آلبر كامو و « تهوع» از ژان پل سارتر قابل بررسي است. اين تنهايي به صور مختلف در اين دو رمان به تصوير كشيده شده است. گاهي شخصيت داستاني به خاطراينکه از دست يابي به آرمانهايش در جامعه نا اميد مي شود به تنهايي پناه ميبرد و گاهي جامعه او را از خود طرد كرده و به سوي تنهايي ميراند.

بعلاوه تنهايي نقش مهمي در ارتباط شخصيتهاي داستاني با ديگران ايفا ميكند و استحكام اين ارتباطات و حتي احساس شخصيتها را نسبت به يکديگر تحت تاثير قرار ميدهد.

ما در اين تحقيق به بررسي نقش تنها ئي در زندگی شخصيتهاي داستاني پرداخته ايم و راه حلهايي که آنها براي رهائي از تنهائي آزموده اند را معرفي کرده ايم.

و سپس عواملي که هر يک از اين دو نويسنده را به سوي ارائه چنين راه حلهائي در يک اثر ادبي کشانده است را نشان داده ايم.