تحصيلات تكميلي

تاريخ دفاع : 2/10/75

رشته و گرايش : زبان شناسي همگاني

استاد مشاور : دكتر جهانگير فكري‌ارشاد‌‌‌‌‌‌‌

نام و نام خانوادگي : منصور سعادت‌‌‌‌‌

دانشكده : ادبيات و علوم انساني

استاد راهنما : دكتر ساسان‌ سپنتا‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

توصيف‌ زبانشناختي‌ گويش‌ لُري‌ خسروشيريني‌ همراه‌ با مقابله‌ واژگاني‌ كوتاهي‌ با زبانهاي‌ فارسي‌

چكيده

توصيف‌ اين‌ گويش‌ برپايه‌ نظريه‌ "مقوله‌ و ميزان‌ " قرار دارد كه‌ مهمترين‌ نظريه‌ عمومي‌ زبان‌ در مكتب‌ زبانشناسي‌انگلستان‌ است‌ و به‌ وسيله‌ ام‌ .ا.كي‌ ، هليدي‌ استاد زبانشناسي‌ دانشگاه‌ لندن‌ عرضه‌ شده‌ است‌

پيكرة‌ زباني‌ اين‌ گويش‌ به‌ روش‌ پژوهش‌ ميداني‌ و طي‌ مصاحبه‌ با چند گويشور زن‌ و مرد ثبت‌ و ضبط‌ و گردآوري‌شده‌ است‌ . هدف‌ از انجام‌ اين‌ پژوهش‌ انجام‌ دادن‌ يك‌ كار عملي‌ در عرصه‌ زبانشناسي‌ كاربردي‌ ، زنده‌ نگهداشتن‌صورت‌ نوشتاري‌ يك‌ گويش‌ و استفادة‌ احتمالي‌ از واژگان‌ آن‌ در واژه‌گزيني‌ زبان‌ فارسي‌ است‌ و مخاطبين‌ آن‌ همه‌افرادي‌ هستند كه‌ در اين‌ زمينه‌ كار مي‌كنند و به‌ اينگونه‌ مباحث‌ علاقه‌ دارند

اين‌ رساله‌ در هفت‌ بخش‌ تدوين‌ و تأليف‌ شده‌ است‌ . در بخش‌ نخست‌ ان‌ دستگاه‌ واجي‌ و ساختمان‌ هجــاي‌ گويش‌توصيف‌ و بررسي‌ شـده‌ و روشن‌ شده‌ است‌ كه‌ هجاهاي‌ /ccvc/ , /ccv/ موجود در آن‌ در فارسي‌ رسمي‌ وجودندارد

در بخش‌ دوم‌ ساختمان‌ دستوري‌ گويش‌ ، مشتمل‌ بر دستگاه‌ صرف‌ ، نحو و دستگاه‌ فعل‌ و دو زمان‌ گذشته‌ و حال‌آنها تجزيه‌ و تحليل‌ شده‌ است‌ . در بخش‌ سوم‌ ساختمان‌ واژه‌ و گونه‌هاي‌ چهارگانه‌ آن‌ ، ساده‌ ، اشتقاقي‌ ، مركب‌ و نام‌آوا و انواع‌ اشتقاق‌ ، همراه‌ با مثال‌ توصيف‌ شده‌ است‌ . در بخش‌ چهارم‌ ، اين‌ گويش‌ از نظر دستوري‌ ، واحدهاي‌زبرزنجيري‌ و واژگاني‌ با فارسي‌ رسمي‌ مقايســه‌ شده‌ است‌ . در بخش‌ پنجم‌ ، تعـداد هفتـاد جملـه‌ از زبان‌ روزمرة‌ گويشوران‌ ، تعدادي‌ ضرب‌المثل‌ و نفرين‌ و سرانجام‌ فهرستي‌ از 1100 واژة‌ متداول‌ در اين‌ گويش‌ به‌ ترتيب‌حروف‌ الفبا ارائه‌ شده‌ است‌ . در بخش‌ ششم‌ ، جدول‌ دستگاه‌ فعل‌ مشتمل‌ بر 184 مصدر فارسي‌ ، معادل‌ آنها در اين‌گويش‌ ، ستاك‌ گذشته‌ سوم‌ شخص‌ مفرد و ستاك‌ حال‌ يا دوم‌ شخص‌ مفرد فعل‌ امر هر يك‌ از آن‌ مصادر ارائه‌ شده‌است‌ . در بخش‌ هفتم‌ تعداد يكصد واژه‌ از اين‌ گويش‌ همراه‌ با تحليل‌ تحولات‌ آوائي‌ آنها در گذر از دوره‌ باستان‌ به‌ميانه‌ و نو ، در جداول‌ متعددي‌ ارائه‌ شده‌ است‌ و نتيجه‌ حاصل‌ حاكي‌ از آن‌ است‌ كه‌ تعدادي‌ از اين‌ واژه‌ها هنوز به‌ همان‌صورت‌ باستان‌ و ميانة‌ خود در اين‌ گويش‌ تداول‌ دارند