جلوه هاي بلاغي دعا در قرآن کريم

چكيده

دعا از مهمترين عباداتي به شمار مي رود كه انسان را به پروردگار و خالقش متصل مي كند. دعا كردن امري فطري در وجود آدمي محسوب مي شود زيرا انسان در هنگام سختيها و مشكلات بوسيله دعا به خدا پناه مي برد. قرآن كريم دستور جامعي است براي احكام اسلام و چشمة گوارايي كه با خير و بركتش برقلوب مؤمنين جاري شده است. از جمله فيوضات اين كتاب الهي، اهميتي است كه براي دعا قائل شده است و رسول اكرم صلوات الله عليه امتش را بشارت داده كه خداوند آيات روشني در فضل دعا و ترغيب به انجامش و وعده استجابتش نازل كرده است.

اما آيات دعايي كه در قرآن آمده است بر زبان پيامبران و صالحين جاري شده است و يا تعليماتي از سوي خداوند است كه به بندگانش آموزش داده كه چگونه دعا كنند و او را بخوانند. پژوهشگر و محقق قرآن كريم كلماتي را كه در معاني و صيغه هاي مختلف آمده است مي يابد و پي مي برد كه آيات دعايي در قرآن از كاملترين ادعيه به شمار مي روند و مضمون اكثر اين دعاها تكيه بر طلب آمرزش براي گناهان و دعا براي پدران و فرزندان و مؤمنين و در خواست بهشت و نجات از آتش جهنم است.

اسلوب قرآن كريم به فصاحت الفاظ و قوت بيان و دقت معاني ممتاز است، اسلوبي كه به شيوه هاي ديگر شبيه نيست. اسلوب زيبايي كه منحصر به فرد است و به شعر شاعران و نثر خطيبان و سجع كاهنان شباهت ندارد، اسلوبي كه جانها را به لرزه در مي آورد و قلبها و گوشها را سحر مي كند و تكرار در آن باعث تأثير و حلاوت بيشتر مي شود.

اين رساله بلاغت آيات دعايي در قرآن را بررسي مي كند و اعجاز بلاغي را در انتخاب الفاظ مناسب و معاني جالب روشن مي كندومفيد اين نکته است كه آيات دعايي كاملترين و بليغ ترين دعاها به شمار مي رود.

واژه هاي کليدي: دعا- بلاغت- قرآن كريم- جمله هاي خبري وانشائي