تحصيلات تکميلي

نام و نام خانوادگي : محمدجعفر اصغري

دانشكده : زبانهاي خارجي

استاد راهنما : دکتر محمد خاقاني

تاريخ دفاع : 25/6/86

رشته و گرايش : زبان و ادبيات عرب

استاد مشاور : دکتر نرگس گنجي- دکتر محمدرضا نصراصفهاني

خوشبيني در شعر ايليا ابو ماضي و محمد حسين شهريار

چكيده

در توجه نويسندگان ونقاد به ادبيات تطبيقي در سالهاي اخير جاي شگفتي نيست، زيرا اين نوع ادبيات آن قدر جذّاب است که محقق ادبي را به تحقيق و جستجو در اين زمينه سوق مي دهد. با اين وجود، تلاشهاي صورت گرفته در اين زمينه ناچيز به نظر مي رسد ونياز به دقت وتلاش بيشتر دارد. از اينرو اين پايان نامه برآن است تا با بررسي خوشبيني در شعر ابوماضي و شهريار خشتي هرچند کوچک بر ديوار پژوهشهاي تطبيقي ميان ادبيات فارسي وعربي قرار دهد.

اين دو شاعر در دعوت مردم به تسليم در برابر قضا وقدر واستفاده از طبيعت زيباي خداوند وترويج محبّت از هيچ کوششي فرو گذار نکردند. با توجه به وجود چنين مفاهيم عميق و با ارزش در تحقيق، پايان نامه به شش فصل تقسيم شد. در فصل اول از زندگي وشعر دو شاعر سخن گفته شد.سپس فصل دوم به ادبيات تطبيقي ومکاتب آن و مضامين مشترک در ادبيات فارسي وعربي اختصاص يافت. درفصل سوّم معناي خوشبيني وجلوه هاي آن نزد شاعران معاصر عربي وفارسي مورد بررسي قرار گرفت.در فصل چهارم وپنجم ضمن بررسي شعر در عصور مختلف ادبيات عربي وفارسي به ترتيب، خوشبيني در شعر دو شاعر بررسي شد. در فصل ششم به تحليل و نقد شعر دو شاعر وذکر نقاط مشترک واختلاف بين آن دو پرداخته شد.

ونتيجه حاصل از اين پايان نامه نشان داد که شهريار از ابوماضي خوشبينتر است، زيرا ابو ماضي نسبت به هستي وزندگي دچار شک وترديد بود.

کليد واژگان: ادبيات تطبيقي، ابوماضي، شهريار، خوشبيني