تحصيلات تکميلي

تاريخ دفاع : 3/8/82

رشته و گرايش : روانشناسي-باليني

استاد مشاور : دکتر حسين مولوي

نام و نام خانوادگي : اعظم مرادي

دانشكده : علوم تربيتي و روانشناسي

استاد راهنما : دکتر مهرداد کلانتري-دکتر حميدطاهر نشاط دوست

بررسي اثر بخشي گروه درماني شناختي– مذهبي برنيمرخ رواني معلولين جسمي زن شهر اصفهان

چكيده

اين پژوهش به بررسي اثربخشي گروه درماني شناختي- مذهبي بر ميزان كل علائم مرضي و نيز ميزان شكايات جسماني، وسواس- اجبار، حساسيت بين فردي، افسردگي، اضطراب و روانپريشي معلولين جسمي زن پرداخته است. به اين منظور26 نفر از اعضاي زن جامعه معلولين شهر اصفهان به شيوه تصادفي منظم انتخاب شده و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايشي وگواه جايگزين شدند. پيش از برگزاري اولين جلسه گروه درماني با استفاده از پرسشنامه SCL-90-R در مورد گروه آزمايشي و گواه پيش آزمون اجرا شد. سپس براي گروه آزمايشي، 8 جلسه هفتگي 90 دقيقه اي برنامه گروه درماني شناختي- مذهبي، برگزار شد. محتواي جلسات گروه درماني كه بر اساس مدل درمان شناختي- مذهبي تنظيم شده بود شامل بحث در مورد لزوم يافتن هدف و توجيهي براي رنجهاي زندگي، بهبود رابطه با خود و خودشناسي، ارتقاء رابطه با خداوند، ايجاد نگرش مثبت به جهان و آينده و بهبود بخشيدن به روابط خانوادگي و اجتماعي بود. بلافاصله بعد از اتمام جلسات گروه درماني بر روي هر دو گروه آزمايشي و گواه، پس آزمون اجرا شد و 8 هفته بعد نيز آزمون پيگيري اجرا شد. تحليل نتايج با استفاده از تحليل كواريانس نشان داد كه گروه درماني شناختي- مذهبي در مرحله پس آزمون، باعث كاهش معني دار وسواس- اجبار (038/0=P) و حساسيت بين فردي (038/0=P) شده است، اما بر ميزان شاخص كلي علائم مرضي، شكايات جسماني، افسردگي، اضطراب و روانپريشي تأثير معني داري نداشته است. در مرحله پيگيري گروه درماني شناختي- مذهبي باعث كاهش معني دار شاخص كلي علائم مرضي(001/0=P)، شكايات جسماني(004/0=P)، وسواس- اجبار(003/0=P)، حساسيت بين فردي(022/0=P)، اضطراب(009/0=P) و روانپريشي(01/0=P) شد و فقط بر ميزان افسردگي تأثير معني داري نداشت.