تحصيلات تکميلي

نام و نام خانوادگي : زهرا خوشكام

دانشكده : علوم تربيتي و روانشناسي

استاد راهنما : دکتر مختار ملک پور

تاريخ دفاع : 10/4/87

رشته و گرايش : روانشناسي-عمومي

استاد مشاور : دکتر حسين مولوي

بررسي اثربخشي آموزش شيوه حل مسأله گروهي بر مهارت­هاي اجتماعي دانش‌آموزان آسيب ديده بينايي مركز ابابصير اصفهان

چكيده

هدف اين پژوهش بررسي اثربخشي آموزش شيوه حل مسأله گروهي، بر مهارت­هاي اجتماعي دانش­آموزان آسيب ديده بينايي مركز ابابصير اصفهان بوده است. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه دانش­آموزان آسيب ديده بينايي مركز ابابصير اصفهان بودند كه در سال تحصيلي 1387-1386، در مقطع راهنمايي، در اين مركز مشغول به تحصيل بودند. نمونه­هاي پژوهش شامل 20 دانش­آموز آسيب­ديده بينايي(10 دختر و 10 پسر)، از اين مركز بودند كه به صورت تصادفي انتخاب شدند و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش (5 دختر و 5 پسر) و كنترل (5 دختر و 5 پسر)، جايگزين شدند. ابزارهاي مورد استفاده در اين پژوهش فرم والدين(1) و فرم معلم(2) آزمون مهارت­هاي اجتماعي گرشام و اليوت بود كه در مراحل پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري به كار گرفته شد. دانش­آموزان شركت كننده در گروه آزمايش در 8 جلسه آموزش حل مسأله گروهي، شركت كردند. پيش­بيني شده بود كه آموزش حل مسأله مي­تواند مهارت­هاي اجتماعي و زير مقياسهاي آن مانند(جرأت­مندي، همكاري، خودكنترلي و مسؤليت­پذيري) را افزايش دهد و منجر به كاهش مشكلات رفتاري ­شود. نتايج، با استفاده از تحليل كواريانس نشان داد كه آموزش حل مسأله گروهي، در هر دو مرحله پس آزمون و پيگيري، بر مهارت­هاي اجتماعي و زير مقياسهاي آن(جرأت­مندي، همكاري، خودكنترلي و مسؤليت­پذيري) مؤثر است (05/0>p) و مشكلات رفتاري برون­زاد را در دو مرحله پس آزمون و پيگيري كاهش مي­دهد ( 01/0>p)، اما بر مشكلات رفتاري درون­زاد در دو مرحله پس آزمون و پيگيري تأثيري ندارد ( 05/0<P).

كليد واژه­ها: آموزش حل مسأله گروهي، مهارت­هاي اجتماعي، آسيب­ديده بينايي.