تحصيلات تکميلي

نام و نام خانوادگي : بنت الهدي هدايتي

دانشكده : علوم تربيتي و روانشناسي

استاد راهنما : دکتر مريم فاتحي زاده- دكتر احمد آكوچكيان

تاريخ دفاع : 23/7/87

رشته و گرايش : مشاوره- خانواده

استاد مشاور : دکتر حسين مولوي

بررسي تأثير آموزش تربيتي اسلام محور به والدين بر نگرش و رفتار نوجوانان دختر شهر فريدونکنار

چكيده

هدف اين پژوهش بررسي تاثير آموزش تربيتي اسلام محور به والدين بر نگرش و رفتار نوجوانان دختر شهر فريدونکنار بود . روش پژوهش نيمه تجربي با استفاده از پيش آزمون- پيگيري بود 30 نوجوان دختر از دانش آموزان مقطع دبيرستان شهر فريدون کنار در سال 86 به عنوان نمونه انتخاب شدند و و الدين آنها به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش (15 زوج) و گروه گواه(15 زوج) جايگزين شدند . متغيير وابسته در اين پژوهش ، عزت نفس، سازگاري اجتماعي، جهت گيري مذهبي، مسئوليت پذيريف نگرش فرزند نسبت به والدين و رابطه ولي- فرزندي بود که ترتيب توسط آزمون عزت نفس اليس پوپ، سازگاري اجتماعي فرم آزمون شخصيتي کاليفرنيا، جهت گيري مذهبي آذربايجاني، پرسشنامه محقق ساخته مسئوليت پذيري نگرش «فرزند نسبت به پدر» و « نگرش فرزند نسبت به مادر « والتر دبليو. هودسن، رابطه ولي – فرزندي « مارک اي . فاين ، جي. ارمورلند، و اندروشوبل ارزيابي شدند . گروه آزمايش در 8 جلسه آموزش تربيتي اسلام محور شرکت نمودند. داده ها نرم افزار SPSS تحليل شدند. نتايج نشان داد که آموزش تربيتي اسلام محور به والدين بر عزت نفس (کلي، خانوادگي، تحصيلي)، سازگاري اجتماعي (قالبهاي اجتماعي، علائق ضد اجتماعي، روابط خانوادگي) ، مسئوليت پذيري، جهت گيري مذهبي، نگرش نسبت به پدر و مادر، رابطه مادر – فرزندي (عاطفه مادرانه، همانندسازي، ارتباط، آزردگي / سردرگمي نقش) در پس آزمون و پيگيري موثر بود (05/0> P) . اما آموزش تربيتي اسلام محور به والدين بر عزت نفس اجتماعي، جسماني، خشم پدرانه، مهارت اجتماعي و نگرش نسبت به پدر، عاطفه پدرانه در پس آزمون موثر بود (05/0> P)، و در پيگيري موثر نبود. آموزش تربيتي اسلام محور به و الدين بر ارتباط پدرانه، روابط اجتماعي و روابط مدرسه اي در پس آزمون و پيگيري موثر نبود.

کليد واژه ها: آموزش تربيتي اسلام محور - عزت نفس - سازگاري اجتماعي - مسئوليت پذيري - نگرش فرزند نسبت به پدر و مادر- رابطه فرزند نسبت به پدر و مادر - جهت گيري مذهبي - نوجوان