تحصيلات تکميلي

نام و نام خانوادگي : مسلم رخ فرد

دانشكده : علوم تربيتي و روانشناسي

استاد راهنما : دکتر مختار ملک پور

تاريخ دفاع : 30/2/88

رشته و گرايش : روانشناسي كودكان استثنائي

استاد مشاور : دکتر حسين مولوي

اثر بخشي آموزش مهارتهاي زندگي بر سازگاري اجتماعي و عزت نفس دانش آموزان پسرعقب مانده ذهني مقطع دبيرستان شهر اصفهان

چكيده

هدف اين پژوهش اثر بخشي آموزش مهارتهاي زندگي بر سازگاري اجتماعي و عزت نفس دانش آموزان پسرعقب مانده ذهني مقطع دبيرستان شهر اصفهان بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه دانش آموزان عقب مانده ذهني آموزش پذير پسر مقطع دبيرستان در سطح کشور بودند. نمونه مورد نظر در اين تحقيق، کليه دانش آموزان عقب مانده ذهني آموزش پذير پسر مقطع دبيرستان شهر اصفهان در سال 88-87 بودندکه در دبيرستان حرفه اي ارمغان مشغول تحصيل و تعداد آنها 110 نفر بود (فرض مي شود که اين گروه يک خوشه تصادفي از جامعه کل کشور بوده اند). در مرحله بعد به شيوه تصادفي ساده 40 نفر که بر اساس پرسشنامه هاي سازگاري اجتماعي و عزت نفس، کمترين نمره را گرفته بودند، انتخاب شدند و در دو گروه آزمايش و کنترل گمارش شدند (20 نفر درگروه آزمايش و20 نفر در گروه کنترل). سپس گروه آزمايش در طي 9 جلسه 45 دقيقه اي، هفته اي يک روز، تحت آموزش مهارتهاي زندگي قرار گرفتند، در حالي كه گروه گواه هيچ‌گونه مداخله‌اي را دريافت نكردند. ابزارهاي مورد استفاده در اين پژوهش، پرسشنامه سازگاري اجتماعي واينلند، پرسشنامه عزت نفس کوپر اسميت(فرم اول) و پرسشنامه اطلاعات جمعيت شناختي بود كه پرسشنامه سازگاري اجتماعي واينلند و پرسشنامه عزت نفس کوپر اسميت (فرم اول) در مراحل پيش‌ آزمون، پس آزمون مورد استفاده قرار گرفتند. يافته هاي اصلي به دست آمده از روش آماري تحليل مانوا نشان داد که تفاوت بين سنتروئيد هاي دو گروه معني دار است(0001/0 >P). و ميانگين نمرات گروه آزمايش بطور معني داري بيشتر از گروه کنترل است. لذا فرضيه اصلي تأييد گرديد. علاوه بر اين نتايج حاصل از اين تحقيق نشان داد که بين ميانگين نمرات پس آزمون سازگاري اجتماعي و عزت نفس گروه آزمايش و کنترل نيز تفاوت معناداري وجود دارد (0001/0 >P).

کليد واژه ها: آموزش مهارتهاي زندگي ، سازگاري اجتماعي، عزت نفس، عقب ماندگي ذهني.