تحصيلات تکميلي

تاريخ دفاع : 30/7/84

رشته و گرايش : روانشناسي-باليني

استاد مشاور : دکتر حسين مولوي-عباس شفتي

نام و نام خانوادگي : مونا چراغي

دانشكده : علوم تربيتي و روانشناسي

استاد راهنما : دکتر مهرداد کلانتري

تاثير گروه درماني شناختي- انسانگرايي بر افسردگي و هدف در زندگي دانشجويان افسرده دختر دانشگاه اصفهان

چكيده

افسردگي يکي از شايع ترين اختلالات رواني در سطح جهان است. تا کنون روشهاي درماني متعددي براي اين اختلال ابداع و مورد استفاده قرار گرفته است. از طرفي يکي از مشخصه هاي سلامت روان دارا بودن معنا وهدف در زندگي مي باشد. تحقيقات نشان داده است که افراد افسرده دچار ضعف در معنا و هدف در زندگي مي باشند. بنابراين بايد در درمان اين دسته از مراجعان ارتقاي سطح هدف در زندگي نيز مورد توجه قرار گيرد. افسردگي يکي از شايع ترين اختلالات رواني در سطح جهان است. تا کنون روشهاي درماني متعددي براي اين اختلال ابداع و مورد استفاده قرار گرفته است. از طرفي يکي از مشخصه هاي سلامت روان دارا بودن معنا وهدف در زندگي مي باشد. تحقيقات نشان داده است که افراد افسرده دچار ضعف در معنا و هدف در زندگي مي باشند. بنابراين بايد در درمان اين دسته از مراجعان ارتقاي سطح هدف در زندگي نيز مورد توجه قرار گيرد. هدف از انجام اين پژوهش بررسي اثربخشي درمان شناختي – انسانگرايي به شيوه گروهي بر شدت علايم افسردگي و هدف در زندگي در دانشجويان دختر افسرده دانشگاه اصفهان بوده است. به اين منظور از بين مراجعان مونث به مرکز مشاوره دانشگاه اصفهان که از طريق مصاحبه و پاسخگويي به پرسشنامه افسردگي بک تشخيص افسردگي دريافت کرده بودند، 24 نفر به طور تصادفي انتخاب شدند. در مرحله بعد اين افراد به شيوه تصادفي در دو گروه آزمايش و کنترل جايگزين شدند. سپس پيش آزمون شامل دو پرسشنامه افسردگي بک و پرسشنامه هدف در زندگي کرامباف و ماهوليک بر روي اعضاي دو گروه اجرا شد. سپس درمان شناختي - انسانگرايي در قالب 10 جلسه گروه درماني روي افراد گروه آزمايش اجرا گرديد. بلافاصله بعد از پايان جلسات درماني از هر دو گروه پس آزمون و 15 روز بعد از پايان جلسات آزمون پيگيري گرفته شد. نتايج تحليل کواريانس نشان داد که گروه درمان شناختي – انسانگرايي توانسته است شدت افسردگي افراد گروه آزمايش را نسبت به گروه کنترل در مرحله پس آزمون و پيگيري کاهش دهد.تاثير اين شيوه درماني بر نمرات هدف در زندگي در مرحله پس آزمون معنادار نبود.اما دو گروه در مرحله پيگيري تفاوت معناداري در نمرات پرسشنامه هدف در زندگي نشان دادند.