تحصيلات تکميلي

تاريخ دفاع : 3/7/84

رشته و گرايش : روانشناسي-باليني

استاد مشاور : دکتر حسين مولوي

نام و نام خانوادگي : ستاره مختاري

دانشكده : علوم تربيتي و روانشناسي

استاد راهنما : دکتر حميدطاهر نشاط دوست

بررسي اثربخشي درمان شناختي – رفتاري به شيوه گروهي بر افسردگي بيماران مبتلا به مالتيپل اسکلروزيس (ام . اس)

چكيده

هدف از انجام اين پژوهش، بررسي اثر بخشي درمان شناختي- رفتاري به شيوه گروهي بر افسردگي بيماران مبتلا به مالتيپل اسكلروزيس بود. بدين منظور با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي سيستماتيك از بين جامعه آماري شامل كليه مبتلايان به مالتيپل اسكلروزيس كه در انجمن ام. اس استان اصفهان داراي پرونده بودند، تعداد 14 بيمار زن و 14 بيمار مرد انتخاب شدند و سپس به صورت تصادفي در دو گروه آزمايشي و گواه قرار گرفتند. نمونه هاي پژوهشي عبارت بودند از گروه آزمايشي متشكل از 7 مرد و 7 زن كه مداخله درماني گروهي به شيوه شناختي- رفتاري را در عرض 6 جلسه هفتگي دريافت نمودند و گروه گواه، متشكل از همين تعداد افراد كه ين مداخله را دريافت نكردند. فرض پژوهش بر اين بود كه درمان شناختي- رفتاري به صورت گروهي باعث كاهش ميزان افسردگي، پرخاشگري، اضطراب، شكايات جسماني و حساسيت در روابط متقابل مي شود. ابزار مورد استفاده در اين پژوهش آزمون SCL-90-R بود كه در دو مرحله پيش آزمون و پس آزمون براي جمع آوري داده ها بر روي دو گروه آزمودني ها اجرا گرديد.

تحليل كوواريانس(تحليل واريانس چند متغيري)، حاكي از آن بود كه رفتار درماني شناختي گروهي، موجب كاهش معناداري در ميزان شدت مقوله هاي افسردگي در پس آزمون و در گروه آزمايشي مي گردد(0001/0>P). همچنين اين درمان موجب كاهش معنادار در ميزان اضطراب(001/0=P) و ميزان حساسيت در روابط متقابل(001/0=P) گرديد. ولي بين دو گروه آزمايشي و گواه در مرحله پس آزمون تفاوت معناداري در كاهش علائم و نشانه هاي پرخاشگري و كاهش در علائم و نشانه هاي شكايات جسماني مشاهده نشد. نتايج اين پژوهش نشان داد گروه درماني شناختي- رفتاري بر ميزان افسردگي، اضطراب و حساسيت در روابط متقابل را در مبتلايان به مالتيپل اسكلروزيس موثر است.