تحصيلات تکميلي

نام و نام خانوادگي : سيده راضيه طبائيان

دانشكده : علوم تربيتي و روانشناسي

استاد راهنما : دکتر مهرداد کلانتري- دکتر شعله اميري

تاريخ دفاع : 10/6/86

رشته و گرايش : روانشناسي-عمومي

استاد مشاور : دکتر حميدطاهر نشاط دوست- دکتر مژگان کاراحمدي

تاثير آموزش مهارت هاي اجتماعي بر افزايش مهارت هاي اجتماعي و بهبود روابط با همگنان دركودكان پسر مبتلا به اختلال كمبود توجه/ بيش فعالي مقطع ابتدائي

چكيده

پژوهش حاضر به بررسي تأثير آموزش مهارت هاي اجتماعي از طريق آموزش مستقيم به کودکان و آموزش از طريق والدين در جهت افزايش مهارت هاي اجتماعي و بهبود روابط با همگنان پرداخته است. بدين منظور 45 کودک پسر مبتلا به اختلال کمبود توجه/ بيش فعالي پايه هاي سوم و چهارم ابتدائي که در سال 87-1386 به کلينيک مشاوره کودکان و نوجوان وابسته به دانشگاه علوم پزشکي استان اصفهان و کلينيک مشاوره و خدمات روانشناختي آموزش و پرورش استان اصفهان مراجعه نمودند و توسط پرسشنامه ي کانرز؛ تشخيص اختلال کمبود توجه/ بيش فعالي را دريافت نمودند؛ انتخاب شده و به صورت تصادفي در سه گروه قرار گرفتند. گروه آزمايشي(1) آموزش مهارت هاي اجتماعي را از طريق آموزش مستقيم به کودکان و گروه آزمايشي(2) به صورت تلفيقي مهارت هاي اجتماعي را از طريق آموزش مستقيم به کودکان و آموزش از طريق والدين دريافت نمودند. گروه گواه هيچ نوع مداخله ي آموزشي دريافت نکرد. لازم به ذکر است که کليه کودکان در هر سه گروه تحت دارو درماني قرار داشتند. گروه ها در سه سطح پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري توسط پرسشنامه ي سنجش مهارت هاي اجتماعي و پرسشنامه ي سنجش روابط با همگنان مورد ارزيابي قرار گرفتند. آزمودني هاي گروه هاي آزمايشي به تفکيک گروهي، طي 10 جلسه (10جلسه مخصوص کودکان و 10 جلسه مخصوص والدين) مورد مداخله ي آموزشي قرار گرفتند. نتايج بدست آمده از سه مرحله ي پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري با استفاده از روش آماري تحليل کووريانس چند متغيره (مانکوا) و آزمون هاي ناپارامتريک (مان ويتني-يو) و با به کارگيري نرم افزار 14-spss مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج حاکي از آن بود که آموزش مهارت هاي اجتماعي به کودکان باعث افزايش مهارت هاي اجتماعي و بهبود روابط با همگنان در گروه هاي آزمايشي گرديد. همچنين نتايج حاصل از مقايسه هاي زوجي نشان داد که آموزش تلفيقي مهارت هاي اجتماعي (آموزش مستقيم به کودک و آموزش از طريق والدين) به همراه دارو درماني که به گروه آزمايشي(2) ارائه گرديد؛ در افزايش مهارت هاي اجتماعي و بهبود روابط با همگنان به مراتب مؤثرتر از نتايج حاصل از آموزش مهارت هاي اجتماعي بود كه از طريق آموزش مستقيم به کودکان به همراه دارو درماني به گروه آزمايشي(1) ارائه شد (05/0>P).

واژه هاي کليدي: اختلال کمبود توجه/ بيش فعالي، آموزش مهارت هاي اجتماعي، روابط با همگنان، مهارت هاي اجتماعي.