بررسي رابطه باورهاي انگيزشي و راهبرهاي يادگيري خود تنظيمي با عملكرد تحصيلي دانش آموزان دبيرستان شهر اصفهان

چكيده

هدف از اين پژوهـش، بررسي رابطه بين باورهاي انگيزشي(خود ـ كارآمدي، ارزش گذاري دروني،اضطراب امتحان) و راهبردهاي يادگيري خودتنظيمي(راهبردهاي شناختي، خود تنظيمي) با عملكرد تحصيلي در دانش آموزان مقطع متوسطه شهر اصفهان بود.

نمونه مورد پژوهش 120 دانش آموز (60دختر و 60پسر) را شامل مي شد كه به طور تصادفي با استفاده از روش نمونه‌گيري خوشه اي چند مرحله اي از ميان دانش آموزان سال سوم مقطع متوسطه در سال تحصيلي 82-81 انتخاب شدند.

براي بررسي باورهاي انگيزشي و راهبردهاي يادگيري خود تنظيمي از پرسشنامه راهبردهاي انگيزشي براي يادگيري (MSLQ) و براي اندازه‌گيري عملكرد تحصيلي از معدل نمرات سال دوم دانش آموزان استفاده شد.

نتايج ضريب همبستگي چند متغيري (رگرسيون) نشان داد كه خود تنظيمي، خود- كارآمدي و اضطراب امتحان، بهترين پيش بيني كنندگان عملكرد تحصيلي مي باشند (05/0 >p).

نتايج تحليل واريانس چند متغيري (مانوا) نشان دادكه تفاوت معنا داري بين دختران و پسران در زمينه اضطراب امتحان وجود داشت (003/0 >p).بطور كلي نتايج پژوهش شواهد معتبري براي اهميت مولفه هاي شناختي و انگيزشي با عملكرد تحصيلي دانش آموزان فراهم ساخت.