تحصيلات تکميلي

تاريخ دفاع : 29/7/80

رشته و گرايش : علوم سياسي

استاد مشاور : دکتر سيد جواد امام جمعه زاده

نام و نام خانوادگي : شيرعباس جعفري

دانشكده : علوم اداري و اقتصاد

استاد راهنما : دکتر محمدعلي بصيري

سياست خارجي جمهوري اسلامي ايران در خليج فارس در دهه دوم انقلاب اسلامي(تنش زدائي)

چكيده

از بدو پيروزي انقلاب اسلامي روابط ايران با همسايگان عربش در حوزه خليج فارس ،شاهد افت خيزهاي بسياري بوده است . پرسش عمده در اين نوشتار اين است كه تغيير جهت گيري سياست خارجي جمهوري اسلامي ايران و اتخاذ سياست تنش زدايي،تاكنون چه تأثيري بر روابط ايران با كشورهاي منطقه خليج فارس داشته است ،چه عوامل و زمينه هاي سبب اتخاذ اين سياست شد و موانع تحقق عملي سياست تنش زدائي كدامند. بنظر نگارنده ايران تحت تأثير سه عامل « محيط ناامن منطقه اي»،« نيازها و مشكلات اقتصادي داخلي » و تحولات نظام بين المللي پس از فروپاشي اتحاد جماهير شوروي ، تغيير اساسي در جهت گيري سياست خارجي خود به عمل آورد.

ايران با گسترش روابط خودبا كشورهاي حوزه خليج فارس ـ كه از موقعيت ژئوپلتيكي و اقتصادي ويژه اي در ترتيبات سياسي امنيتي جهان برخوردارند و با توجه به موقعيت تاريخي و ژئوپلتيكي بسيار حساس و سابقه چند هزارساله تمدني خودش مي تواند به عنوان بازيگري منطقه اي جايگاه تاريخي خودرا به دست آورد . گسترش و بهبود روابط با كشورهاي حوزه خليج فارس از سوي جمهوري اسلامي ايران در عرصه سياست خارجي موجب تقويت وجوه مشترك همكاري ها در منطقه و بويژه در ورابط با عربستان سعودي شده است.

مهمترين موانعي كه بر سر راه سياست تنش زدائي در سياست خارجي جمهوري اسلامي ايران وجود دارد عبارتند از « ضعف اعتماد متقابل طرفين» ، « برداشت هاي متفاوت و متعارض از مقولة « امنيت »، ادعاهاي ارضي امارات متحده نسبت به جزاير ايراني » و دخالت قدرت هاي فرامنطقه اي از مهمترين اين موانع مي باشد.